ရှေးဦးပိုင်းကာလများတွင် ကြော်ငြာခြင်းသည် ကုန်စည်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုများကို လူအများသိရှိစေရန် ဟစ်အော်ကြေညာခြင်း သို့မဟုတ် နံရံများတွင် ရေးသားခြင်းကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် ပုံစံများဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ၁၅ ရာစုတွင် ပုံနှိပ်စက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် သတင်းစာ၊ မဂ္ဂဇင်းနှင့် လက်ကမ်းစာစောင်များမှတစ်ဆင့် လူထုထံ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၂၀ ရာစု အစောပိုင်းတွင် ရေဒီယိုနှင့် ရုပ်မြင်သံကြားတို့ ခေတ်စားလာသည်နှင့်အမျှ ကြော်ငြာများသည် အသံနှင့် ရုပ်ပုံများပေါင်းစပ်ကာ စားသုံးသူများ၏ စိတ်ခံစားမှုကို ပိုမိုလှုံ့ဆော်နိုင်သော ပုံစံသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်။ ဤခေတ်ကာလကို "ရိုးရာကြော်ငြာခေတ်" ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အချက်အလက်ပေးပို့သူမှ လက်ခံသူထံ တစ်ဖက်သတ် ဆက်သွယ်သောစနစ် (One-way communication) ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။
၂၁ ရာစု အင်တာနက်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာ ထွန်းကားလာချိန်တွင် ကြော်ငြာအတတ်ပညာသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ကြော်ငြာများသည် လူတိုင်းဆီသို့ အပြုံလိုက် ပေးပို့ခြင်းထက် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် အပြုအမူအပေါ် အခြေခံ၍ ပစ်မှတ်ထားပေးပို့သော (Targeted Advertising) စနစ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဆိုရှယ်မီဒီယာ၊ Search Engines နှင့် မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်းများမှတစ်ဆင့် ကြော်ငြာရှင်နှင့် စားသုံးသူအကြား အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်နိုင်မှု (Interactivity) သည် အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာသည်။ ထို့အပြင် Artificial Intelligence (AI) နှင့် Data Analytics တို့ကို အသုံးပြု၍ ဝယ်ယူသူများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းကာ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ကြော်ငြာနိုင်ခြင်းကြောင့် ကြော်ငြာလောကသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်လျက် ရှိပါသည်။